تو مُــــــــــــرده ای، اما
مُــــــــــــــردنَت اتفـــــــــاقی نبــــــــــود.
خـــــــــــــــــــدابه ستـــــــــوه آمــده بود از تنهــــــــــــایی!!!
خسته ام خداااااااااااااااااا

בِلـــَــمـ פֿیلـے گِرفتــِـﮧ …
בِلــــَمـ یـﮧ آرامشـ ِ واقعــے و
یـﮧ פֿنــבهـ از تـﮧ ِ בِلـ مے פֿواב ! 
آرامشــے ڪِـﮧ بَعـבِشـ طوفانـے בَر ڪـ ـار نَباشـِﮧ 
פֿَنــבِه اے ڪِـﮧ بَعـבِشـ بُغضـ و گــ ـریـﮧ جاشُـ نگیرِهـ … ...

تو مُــــــــــــرده ای، اما
مُــــــــــــــردنَت اتفـــــــــاقی نبــــــــــود.
خـــــــــــــــــــدابه ستـــــــــوه آمــده بود از تنهــــــــــــایی!!!
خاكم به سر شده است كه بي بال و پر شدم
اي دل تو هــــــم بنـــال كه از اشـــك تر شــدم
با قــــــدرت تمــــــام، چه آهــــــي كشيــــد دل
آن لحـــــظه اي كـــــه از خبـــــري با خبر شدم
با اين همـــــه نشــــانه دو دل مــــانده ام هنـــوز
بـــــاور نمي كنــــم كه "بي پـــــــــدر" شـــــده ام

اشکــــهایم که ســــــــرازیر میــــــشوند......
دیـــری نمی پاید که قنـــدیل می بنــــدند...
عجیـــــب ســـــرد است هـــــوای نبــــودنت

مــــــــــادر روسری ات را بردار تا ببینـــــــم، ♥
بر شـــــبِ موهایت؛ چنـــــد زمستــــان برف نشسته است، ♥
تا مـــــــــــن به بهــــــــــار رسیــــــــده ام..... ♥
♥تقدیم به ♥♥مادر♥♥ خوبیها♥

نیـــــم ساعـــت پیش،
خدا را دیـــدم قــــوز کـــرده با پالتـــوی مشکی بلنـــدش
ســرفه کنــان در حیــاط، از کنار دو ســرو سیــاه گذشــت!
و رو به ایوانی که من ایســـتاده بــودم آمـــد،
آواز که خوانـــد تازه فهـــمیدم، ..
پـــدرم را با او اشتــبــاهی گـــرفته ام!

اســـم قاشق رآ گــذآشتی قــطآر، هــوآپیما، كشتی؛ تآ یك لقــمه بیـــشتر بــخــورم
یــآدت هست؟
شـــدی خلـــبآن، مـــلوآن، لـــوكـــومــوتــیوران؛
می گفتی بخور تآ بــزرگ بشـــی
آقآ شیره بشی
خآنوم طلآ بشی
و مـــن عـــآدت كردم كه هـــر چیـــزی رآ بــدون اینــكه دوســت داشـــته بآشــم قورت بدهم...
حتــی بغـــض هآی نتــرکیده ام رآ....


| ϰ-†нêmê§ |