توی کتــابم هر چــــه بـــابـــا آب می داد

مـــادر نشـانم عکــس توی قـــاب می داد

اینجــا کنـــار قــاب عکـست جــان سپـردم

از بس که از این هفته ها سرکوفت خوردم

مــن بیسـت سالــم شد هنــوزم توی قابی

یـــک بــــار هـــم از گیـــرودار قـــاب رد شو

برگـــرد تنهـــــا یک بغــل بــابــای مــن باش

یـــا یــک بغـــل بــابــا بیــا و جــای مـن باش

ایــــ دسـت هـــایت آرزویــــ دســــت هــایمــ

نــــــــاز و ادایـــت مانده روی دســـت هایمــــ

 ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

تـَنـهـا نـوشــت:

فقــــــط برگـــــــرد بابا

یــــــهـــ دنیــــــــا دلتـــــنگـــــمــــ